Przejdź do głównej zawartości

Rozdział 10

                                                                 Jamie
- Jak to nie!? - spytałem oburzony tonem Wielkiej Strażniczki.
Wielka Strażniczka. Phi. I że niby ona pomaga?
Nie!
Zaraz po tym jak przeszedłem przez portal znalazłem się w Amartisie. Natychmiast po zamknięciu portalu udałem się do niej. Do Laurencji Hardway. Największej rangą i wiedzą Strażniczki.
Mówiąc że się nią rozczarowałem nie byłoby trafnym określeniem.
Mówiąc że zawaliła na całej linii określałoby się prawdę.
A wszystko dlatego że mi odmówiła.
Chwile po pukaniu w jej drzwi usłyszałem szybkie i żwawe kroki. Po chwili w drzwiach stała szczupła i energiczna starsza pani z rozpuszczonymi szarymi włosami.
- W czym mogę pomóc?  - spytała bez żadnych wstępów.
- Witam. Mam na imię Jonathan i...
- Nie obchodzi mnie jak masz na imię tylko mów o co chodzi. - przerwałam mi zdecydowanym tonem. - Gdyby każdy Strażnik miałby mi się przedstawiać zdążyłabym w tym czasie pójść do sklepu i z powrotem.
Zilustrowała mnie spojrzenie po czym odchrząknęła.
- Mów.
- Tak więc przybyłem po antidotum na bycie tranmanem. Moja dziewczyna została przemieniona i...
- I oczekujesz że ja jej pomogę tak? - znowu mi przerwała.
- Tak.
- To słuchaj mnie uważnie. Może i posiadam takie antidotum ale to nie znaczy że ci je dam. Kim ty dla mnie jesteś? Nikim. Więc wynoś się stąd.
Wtedy nie wytrzymałem.
- Więc po co pani jest? Po to żeby rujnować ostatnią nadzieje?
- Uważaj jak się do mnie odzywasz. - Na jej spokojnej twarzy pojawiły się zmarszczki gniewu. - Nie pozostawiasz mi wyboru. Zawiadamiam Radę.
Już miałem coś powiedzieć lecz zaczęła już rysować w powietrzu znak informacyjny.
Zbiegłem szybko po schodach i zacząłem rysować portal lecz, gdy go dokończyłem zaraz zniknął.
Cholera!
Zablokowała portale.
Utknąłem.
Musze szybko coś wymyślić inaczej zło zakorzeni się w sercu Eleny i nigdy nie wróci.
Muszę się zakraść do domu tej tępej Strażniczki.i zdobyć to antidotum.
Chwile później gdy schowałem się w jej śmierdzącym śmietniku dom został okrążony przez całą zgraje Strażników. Próbowałem narysować jakąś runę ale nic mi się nie udało zrobić.
Nagle mnie olśniło
Zablokowali runy i portale ale nie Strażniczą komunikacje.
Nadałem szybko telegram i i go wysłałem żeby ci na zewnątrz się nie skapnęli.
Chwilę później słyszałem brzdęk metalu. Następnie dało się słyszeć dźwięk upadającego ciała.
Alice.
Pewnie była gdzieś w pobliżu bo nie spodziewałem się jej tak szybko. Chwile póxniej pokrywa śmietnika uniosła się i zobaczyłem jej twarz.
Nic się nie zmieniła.
Nadal była tą samą szczupła i wysportowaną brunetką którą zapamiętałem.
Pomogła mi szybko wyjść i otworzyła drzwi do domu tej starej Strażniczki.
- Tędy. - powiedziała kierując mnie do piwnicy i po chwili zamykając do niej drzwi.
- A Strażnicy? - spytałem zdenerwowany.
- Ci na zewnątrz? Unieszkodliwieni.. Chodź. - pociągnęła mnie za rękę. - Ona gdzieś ma to antidotum. - Jest gdzieś...
W tym momencie przed nami wyrósł jak z podziemi olbrzymi czarny potwór. Wyglądał jakby by był zrobiony z lawy.
- Biegiem! - krzyknęła Alice.
Nie pobiegła daleko. Zostaliśmy osaczeni.
- Cholera! - przekląłem.
-  Tlenu! - wychrypiała Alice gdy wokół jej szyi zacieśniała się olbrzymia,obleśna macka.
Za to moje ręce zostały unieruchomione a moje ciało naciągało się coraz bardziej niczym na kole tortur.
- To po nas. - pomyślałem zanim ogarnęła mnie ciemność.
   

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 1

Jezu! Co ty gadasz? - nie mogłam w  to uwierzyć - I powiedział ci że tam jedziemy? Moje zdziwienie nie znało granic . Pomysły Jacka czasami  przechodziły ludzkie pojęcie. Odłożyłam telefon i poszłam się pakować. Za dwa dni miałam dojechać do moich przyjaciół na razie jednak jechałam z rodzicami w góry. Moim zdaniem jechanie gdzieś daleko na dwa dni jest bezsensowne. No ale cóż. Nie mam za dużego wyboru. Trzeba się cieszyć tym co się ma. Ferie się niedługo kończą a ja jeszcze nigdzie nie wyjechałam. Nie to co Monica. Ona już była w Kanadzie,Meksyku,Brazylii. Gdy skończyłam się pakować do mojego pokoju weszła mama. -Nidzie nie jedziemy-powiedziała zakładając ręce na piersi. -A wyjazd do Montany? -Zawieziemy cię tam z tatą -odparła beznamiętnie. Skinęłam głową, wzięłam walizkę i wyszłam z pokoju. Gdy doszliśmy do samochodu przypomniało mi się że zostawiłam telefon na biurku. Obróciłam się na pięcie i ruszyłam w kierunku domu. -Gdzie idziesz?- spytał tata. -Po telefon!-...

Rozdział 2

Zmienianie imienia. Kto to wymyślił? Hemingway. Tylko on ma takie pomysły. No cóż. Jak służba to służba. Tylko jakie imię? Manson? Za poważne. Michael? Taa zmieńmy od razu nazwisko na Jackson. Będzie ubaw. Odpada. John? Brr. Imię przywódcy. Już miałem skapitulować gdy usłyszałem za sobą głos: Jamie oszalał. Jedzie na koncert tego beztalencia. Jamie? Hmm. Nawet nie taki zły po mysł. Wpisałem w formularz to imię i podszedłem do okienka. Siedząca tam pani mrucząc pod nosem przybiła kilka pieczątek, coś podpisała i mruknęła do mnie: Opłata i jest pan wymarzonym Jamiem. Wyjąłem z kieszeni odliczoną kwotę i jej podałem. Wymarzony Jamie - mruknęła a ja wyszłem z urzędu trzaskając drzwiami. Hemingway jeszcze mi za tego Jamiego zapłaci!                                                           *  *  * Obudziłam się z kołataniem g...

Prolog

Wyglądam jak człowiek. Ale nim nie jestem. Mogę dać komuś nieśmiertelność. Nie za pomocą dania komuś swojej krwi, czy ukąszenia. To zupełnie inna bajka. Moim zadaniem jest opieka nad ludźmi. Szczególnie nad jednym człowiekiem.