Siedzieliśmy w barze i rozmawialiśmy.
- Zerwałem z nią bo okazało się że służy mojemu ojcu i że związała się ze mną żeby mu donosić o mnie. A Elenę to wiedziałem że przywrócisz do życia. - wychyliłem kieliszek do końca.
- O co chodzi z tą blokadą na Anioły? - spytał niespodziewanie mój brat.
Westchnąłem.
- Blokada powstaje z czarnej mocy która zabija lub zamienia w złe istoty wszystkie anioły. Ja zostałem ostatnim wolnym. To trochę frustrujące. Musze pokonać zablokowane Anioły i zabić ojca a to nie będzie proste. Ale czy cokolwiek jest?
- wychyliłem kolejny kieliszek.
- Nic nie jest. - przyznał Jamie. - Elena nie chce mnie znać ale jednocześnie kocha. Co tak na mnie patrzysz? Ja ją tylko i wyłącznie cytuje.
Parsknąłem śmiechem.
- To co z wami będzie?
- Nic. Nic nie będzie. Można powiedzieć że otrzeźwiałem z miłości. - spojrzał na mnie poważnie. - Lepiej mi powiedz co to była za bójka w kaplicy ta na pogrzebie.
- Iluzja. Tym zakrywam swoje prawdziwe cele i nikt nie odkryje kim naprawdę jestem.
- Paul? - spytała zdziwiona Sophia otwierając mi drzwi.
- Najwidoczniej. - parsknąłem. - Gdzie jest ojciec?
Sophia próbowała mi zamknąć drzwi przed nosem ale w porę je zablokowałem.
- Nie tak prędko. - odparłem i wszedłem do środka.
- Nie powinieneś czasem ożywić Alice? - spytała z przekąsem.
- Przecież wiesz że nie mogę tego zrobić bo ją zablokowałaś tak że jakbym to zrobił to by wszyscy Strażnicy umarli.
Prychnęła.
- Coś jeszcze bo spieszę się?
Doskoczyłem do niej i złapałem za gardło.
- Gdzie jest ojciec? - wycedziłem przez zęby.
- Sam możesz go odnaleźć. - wychrypiała.
- Zablokował lokalizację. Gadaj. - zacisnąłem rękę jeszcze bardziej.
- Wenecja
Puściłem ją.
- Pójdziesz ze mną i się przekonamy czy mówisz prawdę. A do tego czasu będziesz moim zakładnikiem.
Na jej rękach pojawiły się anielskie kajdanki.
- Zapłacisz mi za to Elex. - wycedziła przez zęby.
- Nie mów do mnie nazwiskiem Lennox. - powiedziałem zdenerwowanym głosem i zacisnąłem jej mocniej kajdanki. - W drogę.
Elena
Wszystko było już przygotowane. Kołek, list pożegnalny. Właśnie miałam iść na dach gdy do pokoju wszedł John.
- Dobrze się czujesz? - spytał i zaczął mi się przyglądać.
- Dosyć dobrze. - szepnęłam. - Po... Po prostu jestem głodna.
- Pójdę do lodówki. Zaraz wracam.
Gdy zniknął za drzwiami błyskawicznie wyjęłam kołek z kieszeni i wbiłam sobie tam gdzie trzeba.
Prosto w serce.
John
Gdy weszłem do pokoju zamarłem. Elena leżała z szeroko otwartymi lecz nie ruchomymi oczyma i z kołkiem w sercu. Podbiegłem i się upewniłem że na pewno nie żyje. W momencie gdy kładłem jej rękę na miejsce z wnętrza dłoni wyleciała kartka. Była zaadresowana do Jamiego więc odłożyłem ją na stół.
Ciało oczyściłem i zakryłem ranę.
Reakcja Jamiego gdy wrócił niezbyt mnie zdziwiła.
Chodził po pokoju i powtarzał coś zdenerwowany pod nosem.
Zgarnął list ze stołu i zaczął go czytać na głos.
Drogi Jamie
Pewnie myślisz że byłam szalona bo ciągle próbowałam się zabić. I wreszcie mi się udało. Zrobiłam to bo byłam wampirem a tego nie da się cofnąć. Ty napewno nie chciałabyś kogoś takiego jak ja. Nie miej żalu do Paula. On nie chciał.
Komentarze
Prześlij komentarz