Przejdź do głównej zawartości

Rozdział 28

Jamie
Życie jest jak pieprzona ruletka. Raz jest dobrze. Raz jest źle. Czasami, to i to. Kiedyś myślałem że obrona świata jest dla mnie wszystkim. Kiedyś. Teraz mam co innego do roboty. Nadszedł czas by się przebudzić.
Właśnie kończyłem porządkować papiery, kiedy usłyszałem walenie do drzwi.
Kogo licho niesie? - pomyślałem.
Wstałem od stołu i poszedłem otworzyć.
Otworzyłem drzwi i zobaczyłem Paula.
Wpuściłem go do środka, zamknąłem za nami, po czym oparłem się o ścianę i zapaliłem papierosa.
Smakował z początku obrzydliwie ale przez miesiąc zdążyłem się już przyzwyczaić.
Paul patrzył na mnie zszokowany.
- Zaczynam nowe życie Paul. A to dopiero początek... Z resztą jesteś Aniołem więc co się dziwisz? Chcesz jednego? - wysunąłem w jego kierunku paczkę miętowych po czym schowałem ją do kieszeni kiedy odmówił.
- Stary nie poznaje cię. - pokręcił głową.
- To czas żebyś poznał. - odepchnąłem się od ściany i skierowałem się w stronę kuchni. - Spagetti?
- Umiesz gotować? - spytał zszokowany Paul.
Przewróciłem oczami, a następnie podałem mu talerz z parującym makaronem.
Podszedłem do lodówki i wyjąłem z niej dwie półlitrowe butelki Coli.
Gdy już znaleźliśmy się przy stole a Paul wsuwał makaron spytałem:
Czym się aktualnie zajmujesz?
Paul przestał nagle jeść tak że z ust zwisał mu makaron i popatrzył na mnie w osłupieniu. Znowu.
A ja również po raz kolejny przewróciłem oczami.
W końcu mój brat przełknął jedzenie po czym odpowiedział:
Aktualnie jestem przywódcom Strażników. Moim zastępcą jest Nathaniel. Działam wśród Aniołów. Jednak bardziej Strażnikuje. Jakiś miesiąc temu przyznałem po śmiertelnie Kat order za odwagę i ...
Urwał widząc wyraz mojej twarzy.
Wstałem gwałtownie i zapaliłem papierosa.
Nie wiem czemu ale mnie to uspokaja.
- Jamie... - odwracam się tyłem do Paula. - Przepraszam.
Wyjmuje papierosa z ust po czym mówię przez zaciśnięte zęby:
Nigdy. O. Niej. Nie. Mów. Jasne? Nie. Pogodziłem. Się. Z. Jej. Stratą.
- Właśnie to przyznałeś. Nie pogodziłeś się. - powiedział Paul spokojnym tonem po czym wyszedł a ja padłem na ziemie targany zwierzęcym szlochem.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 1

Jezu! Co ty gadasz? - nie mogłam w  to uwierzyć - I powiedział ci że tam jedziemy? Moje zdziwienie nie znało granic . Pomysły Jacka czasami  przechodziły ludzkie pojęcie. Odłożyłam telefon i poszłam się pakować. Za dwa dni miałam dojechać do moich przyjaciół na razie jednak jechałam z rodzicami w góry. Moim zdaniem jechanie gdzieś daleko na dwa dni jest bezsensowne. No ale cóż. Nie mam za dużego wyboru. Trzeba się cieszyć tym co się ma. Ferie się niedługo kończą a ja jeszcze nigdzie nie wyjechałam. Nie to co Monica. Ona już była w Kanadzie,Meksyku,Brazylii. Gdy skończyłam się pakować do mojego pokoju weszła mama. -Nidzie nie jedziemy-powiedziała zakładając ręce na piersi. -A wyjazd do Montany? -Zawieziemy cię tam z tatą -odparła beznamiętnie. Skinęłam głową, wzięłam walizkę i wyszłam z pokoju. Gdy doszliśmy do samochodu przypomniało mi się że zostawiłam telefon na biurku. Obróciłam się na pięcie i ruszyłam w kierunku domu. -Gdzie idziesz?- spytał tata. -Po telefon!-...

Rozdział 2

Zmienianie imienia. Kto to wymyślił? Hemingway. Tylko on ma takie pomysły. No cóż. Jak służba to służba. Tylko jakie imię? Manson? Za poważne. Michael? Taa zmieńmy od razu nazwisko na Jackson. Będzie ubaw. Odpada. John? Brr. Imię przywódcy. Już miałem skapitulować gdy usłyszałem za sobą głos: Jamie oszalał. Jedzie na koncert tego beztalencia. Jamie? Hmm. Nawet nie taki zły po mysł. Wpisałem w formularz to imię i podszedłem do okienka. Siedząca tam pani mrucząc pod nosem przybiła kilka pieczątek, coś podpisała i mruknęła do mnie: Opłata i jest pan wymarzonym Jamiem. Wyjąłem z kieszeni odliczoną kwotę i jej podałem. Wymarzony Jamie - mruknęła a ja wyszłem z urzędu trzaskając drzwiami. Hemingway jeszcze mi za tego Jamiego zapłaci!                                                           *  *  * Obudziłam się z kołataniem g...

Prolog

Wyglądam jak człowiek. Ale nim nie jestem. Mogę dać komuś nieśmiertelność. Nie za pomocą dania komuś swojej krwi, czy ukąszenia. To zupełnie inna bajka. Moim zadaniem jest opieka nad ludźmi. Szczególnie nad jednym człowiekiem.