Przejdź do głównej zawartości

Rozdział 31

- Włączyć protokół osiemdziesiąty piąty. Sprowadź gwardzistów i Alice. Wykonać.
Ledwo co się rozłączyłem zadzwoniłem do Jonathana.
- Zmiana planów. Wybieraj teraz. Matka uciekła. Wracasz czy nie? 
- Cholera! - przełknął głośno Jonathan. - Wybieranie na odpieprz to żadne wybieranie.
- Jamie...
- Wiem... Wiem... Muszę ją ochronić. Wracam.
***
- Wezwano mnie do kwatery głównej. O co chodzi? - spytała Alice krzyżując ręce na piersi. - Albo nie... Nie mów. Moja urocza przyszywana matka wariatka uciekła z więzienia. - uniosła kpiąco brew.
- Tak. - powiedziałem z powagą na twarzy. - Utworzysz krąg mocy z Johnem i Laylą i wyszukasz jak ty to mówisz matkę wariatkę. Jeśli to nie pomoże dołączę do kręgu.
- Wiesz że jeśli dołączysz do kręgu powstanie moc tak wielka że będzie trudna do opanowania jeśli w ogóle. Nikt jeszcze nie eksperymentował z tak wielką mocą.
- Nie mamy wyboru. - powiedziałem przez zaciśnięte zęby.
Jamie
- Co ty tu robisz?
Patrzyłem na brunetkę z blond pasmami stojącą przede mną ze zdziwieniem.
- To tak witasz swoją bliźniaczkę do której się nie przyznajesz? - nie czekając na odpowiedź odparła. - Paul wzywał wszystkich Strażników więc jestem.
Chwilę później widząc że nic nie mówię odwróciła się i zaczęła iść w kierunku sali konferencyjnej.
- Pearl... - odezwałem się w końcu a ona się odwróciła. - Fajnie że jesteś. Przepraszam że taki ze mnie kretyn.
Uśmiechnęła się i niespodziewanie podeszła do mnie i objęła mnie w pasie.
- Kocham cię Jonathanie. Za to że taki z ciebie kretyn.
***
- Ale nudno co? - spytała patrząc w moją stronę Pearl. - Musimy pilnować żeby nikt im nie przerwał kręgu.
- Nie poznaje cię siostrzyczko. Ty i nudzenie się na warcie?
- Nie widziałeś mnie pięć lat więc siedź cicho. - jej słowa były dla mnie jak cios w twarz.
Jednak to była prawda.
Olewałem moją siostrę przez połowę dekady.
W myślach zganiłem się za to że żyje przeszłością.
I gdy już miałem coś powiedzieć uderzyła w nas potężna fala mocy która zwaliła nas z nóg.
Pomogłem Pearl wstać i na tyle na ile pozwalała nam ta ogromna moc posuwaliśmy się w kierunku wyjścia.
Po chwili przed budynek wyszedł Paul i powiedział.
Namierzyliśmy ją.
★ ★ ★
- Czy wszyscy zrozumieli co mają zrobić? - spytał Paul rozglądając się po sali.
- Ja czegoś tu nie rozumiem Paul. - z tłumu wystąpiła Pearl. - Po co rzucasz wszystkich Strażników na pierwszy front skoro potrzebujesz tych najlepszych na ostateczne starcie?
Kiedy tak wydoroślałaś siostrzyczko? - pomyślałem.
- Ona ma rację. - poparła Pearl Alice wyrywając mnie z zamyślenia. - Nie możesz skoncentrować wszystkich sił na małej potyczce.
- Małej? - Paul uniósł brwi. - Wdarcie się do bazy to podstawa.
- Myślałam że jesteś bardziej ogarnięty. - cmoknęła ze zniecierpliwieniem Pearl. - Najważniejsze jest to żeby pomyślała że ledwo co się wdarliśmy. Trzeba uśpić jej czujność.
- Paul... - zacząłem jednak mi przerwał.
- Pearl Mikealson zostaje awansowana na Starszego Dowódcę. Natomiast jej brat Jonathan Mikealson zostaje Głównym Strategiem.
Po patrzyliśmy znacząco na siebie z siostrą.
***
- Jeśli ktoś chce się obijać to drzwi są tam. 
Pearl była w swoim żywiole.
Minęły już trzy godziny od wyboru jej na stanowisko a zdążyła już dać wszystkim porządny wycisk.
- Jonathan. Do mnie. Tu. - wskazała miejsce niedaleko siebie.
Podszedłem do niej.
- Kiedy działamy? - spytałem.
- Dzisiaj w nocy. Za godzinę umówiłam cię z Jensenem.
Zamarłem.
- To najsilniejszy Strażnik.
- I? - moja siostra uniosła brwi.
- Jak ci się udało go przekonać żeby nam pomógł?
- Nie mógłby odmówić swojej narzeczonej.
Zostawiła mnie na korytarzu z otwartą buzią.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 1

Jezu! Co ty gadasz? - nie mogłam w  to uwierzyć - I powiedział ci że tam jedziemy? Moje zdziwienie nie znało granic . Pomysły Jacka czasami  przechodziły ludzkie pojęcie. Odłożyłam telefon i poszłam się pakować. Za dwa dni miałam dojechać do moich przyjaciół na razie jednak jechałam z rodzicami w góry. Moim zdaniem jechanie gdzieś daleko na dwa dni jest bezsensowne. No ale cóż. Nie mam za dużego wyboru. Trzeba się cieszyć tym co się ma. Ferie się niedługo kończą a ja jeszcze nigdzie nie wyjechałam. Nie to co Monica. Ona już była w Kanadzie,Meksyku,Brazylii. Gdy skończyłam się pakować do mojego pokoju weszła mama. -Nidzie nie jedziemy-powiedziała zakładając ręce na piersi. -A wyjazd do Montany? -Zawieziemy cię tam z tatą -odparła beznamiętnie. Skinęłam głową, wzięłam walizkę i wyszłam z pokoju. Gdy doszliśmy do samochodu przypomniało mi się że zostawiłam telefon na biurku. Obróciłam się na pięcie i ruszyłam w kierunku domu. -Gdzie idziesz?- spytał tata. -Po telefon!-...

Rozdział 2

Zmienianie imienia. Kto to wymyślił? Hemingway. Tylko on ma takie pomysły. No cóż. Jak służba to służba. Tylko jakie imię? Manson? Za poważne. Michael? Taa zmieńmy od razu nazwisko na Jackson. Będzie ubaw. Odpada. John? Brr. Imię przywódcy. Już miałem skapitulować gdy usłyszałem za sobą głos: Jamie oszalał. Jedzie na koncert tego beztalencia. Jamie? Hmm. Nawet nie taki zły po mysł. Wpisałem w formularz to imię i podszedłem do okienka. Siedząca tam pani mrucząc pod nosem przybiła kilka pieczątek, coś podpisała i mruknęła do mnie: Opłata i jest pan wymarzonym Jamiem. Wyjąłem z kieszeni odliczoną kwotę i jej podałem. Wymarzony Jamie - mruknęła a ja wyszłem z urzędu trzaskając drzwiami. Hemingway jeszcze mi za tego Jamiego zapłaci!                                                           *  *  * Obudziłam się z kołataniem g...

Prolog

Wyglądam jak człowiek. Ale nim nie jestem. Mogę dać komuś nieśmiertelność. Nie za pomocą dania komuś swojej krwi, czy ukąszenia. To zupełnie inna bajka. Moim zadaniem jest opieka nad ludźmi. Szczególnie nad jednym człowiekiem.